Klaar voor de chaos: Timo’s eerste WorldTour-kasseien

De klassiekers staan voor de deur. De nervositeit in het peloton, de smalle wegen, het gevecht om positie nog vóór de eerste kasseistrook begint. Voor Timo de Jong krijgt dit openingsweekend een extra lading: zijn allereerste WorldTour-wedstrijd. En niet zomaar één: Omloop Nieuwsblad.

Een paar maanden geleden was hij zich nog aan het bewijzen. Nu, na een sterke winter en een overtuigende seizoenstart, staat hij aan de start van de iconische en chaotische openingskoers van het klassiekerseizoen. En hij voelt zich er klaar voor.

“Met mij gaat alles goed,” glimlacht Timo wanneer we hem een week voor het openingsweekend spreken. “Ik heb een goede winter gedraaid en ga met vertrouwen de klassiekers in.”

Na vorig jaar al als stagiair te hebben gereden voor Team Picnic PostNL, verdiende de 26-jarige Zeeuw deze winter een volwaardig contract. De eerste maanden binnen de ploeg hebben zijn gevoel alleen maar bevestigd.

“De eerste maanden bij de ploeg zijn heel goed bevallen,” vertelt hij. “We hebben twee sterke trainingskampen gehad en daarna begon het seizoen al snel in Saudi-Arabië. Die eerste koers is altijd even aftasten: je weet niet precies waar je staat en hoe de rest ervoor staat. Maar als ploeg hebben we daar echt goed gereden. Niet alleen qua uitslagen, maar ook hoe we voor elkaar reden. Dat was mooi om te zien.”

Die eerste wedstrijd was de AlUla Tour, en Timo reed daar niet anoniem mee. In de eerste twee etappes sprintte hij meteen twee keer naar een top tien. “Twee keer top tien in de eerste koersdagen van het jaar geeft natuurlijk vertrouwen,” zegt hij. “Je weet dat je goed uit de winter bent gekomen. Maar het maakt je ook hongerig om nog beter te doen in de komende wedstrijden.”

En die komende wedstrijd is meteen een stap in een andere wereld. “Ik vind het heel mooi dat Omloop mijn eerste WorldTour-koers wordt,” zegt hij. “Ik heb altijd graag naar de kasseiklassiekers gekeken. Om er nu zelf tussen te rijden, dat motiveert alleen maar extra.”

Wat is het eerste beeld dat bij hem opkomt als hij aan de Omloop denkt? “Chaos,” lacht hij. “Het gevecht om positie richting de kasseistroken en hellingen. Dat is het eerste waar ik aan denk. Maar het is ook het moment waarop het seizoen écht begint.”

Timo groeide op in Goes, in een echte wielerfamilie. Zijn opa reed, zijn oom ook, en zijn vader was ploegleider. Hoewel hij begon met voetbal, veranderde alles toen hij op negenjarige leeftijd zijn eerste racefiets kreeg. Als junior won hij al de Ronde van Vlaanderen U19, een vroege aanwijzing dat zware eendagskoersen hem lagen. Nu mag hij het ‘echte werk’ rijden. “Ik heb Omloop vroeger vaak gekeken,” vertelt hij. “Dat is zo’n koers waar je als jonge renner van droomt om ooit te rijden. De Vlaamse klassiekers zijn speciaal. Vlaanderen is dan echt het hart van de wielerwereld. Om daar nu zelf onderdeel van te zijn, daar kijk ik enorm naar uit.”

De supporters langs de kant. De smalle wegen. De Muur van Geraardsbergen in de finale. “Vooral de sfeer lijkt me geweldig,” zegt hij. “Maar ook gewoon het gevoel dat je er zelf tussen rijdt. Het is lastig om precies te voorspellen wat je kunt verwachten. Ik ga er in met vertrouwen. We hebben deze winter hard gewerkt en weten dat we op de goede weg zijn.”

Voor Timo draait succes niet alleen om zijn eigen uitslag. “Omloop is voor mij geslaagd als we als ploeg een sterke koers rijden. Of dat nou ik ben of iemand anders die het afmaakt, maakt niet uit. Als we ons als team laten zien en een mooie uitslag neerzetten, dan is dat perfect.”

Die rustige, gedisciplineerde en ploeggerichte mindset hielp hem ook aan zijn volgende stap. Vorig jaar oktober, terug bij zijn oude ploeg na zijn stageperiode, verraste hij met een etappezege in de Tour of Holland. Een doorbraakmoment dat zijn stijgende lijn bevestigde. Nu staat hij aan de start van één van de grote klassiekers.

Na Omloop volgen onder meer Milano-Sanremo en de rest van de Vlaamse klassiekers, koersen die passen bij zijn profiel als sterke eendagsrenner met een snelle finish. “Het doel is om te blijven groeien,” zegt hij. “Elk jaar heb ik kleine stappen gezet. Als je die progressie ziet, blijf je gemotiveerd en geloven in jezelf.”

Dit weekend zet hij de volgende stap. In ’t Kuipke in Gent.