Pfeiffer Georgi – Terug naar de basis

Nu de kasseiklassiekers achter de rug zijn, verschuift de focus in het peloton naar het heuvelwerk, met de Ardennenweek voor de deur – te beginnen met de Amstel Gold Race.

Voor het team is dat een bijzondere koers. Niet alleen omdat er op Nederlandse wegen wordt gereden, maar ook omdat het Keep Challenging Center in Sittard gevestigd is. Een groot deel van het parcours loopt over trainingswegen die het Vrouwenprogramma door en door kent.

Een renster die de brug slaat tussen de kassei- en heuvelklassiekers is Pfeiffer Georgi. De Britse reed al meerdere top tien-noteringen bij elkaar in zowel Paris-Roubaix als de Amstel Gold Race.

Mocht je ons bezoek aan Pfeiffer in aanloop naar Roubaix gemist hebben, dan kun je die video nog steeds bekijken op YouTube!

Terugkomen van een gebroken wervel

Als we teruggaan naar de Amstel Gold Race van 2024, dan zat Pfeiffer de hele dag mee in de finale en greep ze nét naast het podium. In een sprint tot op de streep in Berg en Terblijt werd ze vierde. Dat resultaat volgde op een zevende plaats in 2023, na eerdere jaren waarin ze vooral in dienst reed van ploeggenoten.

Haar sterke seizoen in 2024 – met onder meer een podiumplaats in Paris-Roubaix, het prolongeren van haar Britse titel en een knappe vijfde plaats op de Olympische Spelen – leek uit te monden in een hoogtepunt in de Tour de France. Maar in de zomer sloeg het noodlot toe: een zware val in etappe vijf zorgde voor een gebroken nekwervel en een gebroken pols.

De rest van het seizoen kon ze daardoor afschrijven. In 2025 maakte ze haar rentree in het peloton, maar dat ging niet zonder slag of stoot.

“Pas nu, achteraf, besef ik hoeveel impact die val nog had,” vertelt ze. “Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Het was best eng om weer in het peloton te rijden.”

“Dat maakte de klassiekers extra lastig voor me, en het was zeker niet mijn beste seizoen. Maar richting het einde van het jaar begon ik me weer meer mezelf te voelen, en ben ik ook gaan werken met een sportpsycholoog.”

Een zorgeloze winter

Na het seizoen 2025 kende Pfeiffer eindelijk weer een rustige winter, zonder blessures of ziekte. Dat gaf haar de ruimte om gericht op te bouwen richting het voorjaar.

“Ik heb echt een goede winter gehad, en dat was na de jaren daarvoor heel fijn.”

Ze begon haar seizoen in de UAE Tour, waar ze sterk reed in dienst van Eleonora Ciabocco, die het jongerenklassement won en zesde werd in het algemeen klassement. Zelf eindigde Pfeiffer als dertiende.

“Na de UAE Tour ben ik teruggegaan naar Andorra voor een goed hoogtestageblok, en daarna kwam Trofeo Alfredo Binda.”

Sindsdien reed ze vijf eendagskoersen, allemaal op WorldTour-niveau, en eindigde ze vier keer in de top vijftien – een bewijs van haar veelzijdigheid en haar vermogen om op verschillende terreinen mee te doen.

“Qua resultaten hebben we nog niet die ene uitschieter gehad, maar we rijden wel goed. Binda was een sterke koers voor mij en die late vlucht gaf vertrouwen. In Sanremo voelde ik me ook fysiek erg goed. Alleen hebben we op cruciale momenten soms wat pech gehad met positionering, en dat maakt het lastiger om echt mee te doen in de finale.”

“Ik ben nog steeds heel gemotiveerd voor Amstel dit weekend, en daarna rijd ik ook Luik. Binda gaf me vertrouwen richting Amstel, omdat het profiel vergelijkbaar is: een zwaar parcours met constante klimmetjes.”

“Ik hoop daar een mooi resultaat te halen, ook als een soort beloning voor het werk dat het team en de meiden voor me doen.”

Van het KCC naar de start en haar rol binnen het team

 Zoals gezegd is de Amstel Gold Race een bijzondere koers voor het team, en dat geldt ook voor Pfeiffer. Ze woonde een aantal jaar fulltime in het Keep Challenging Center en verblijft daar nog steeds regelmatig in deze periode.

“Ik ken de wegen van de Amstel eigenlijk van binnen en van buiten, dus het voelt een beetje als een tweede thuiswedstrijd. Dat is ook een voordeel, want het zijn smalle, technische wegen en positionering is hier echt cruciaal.”

Met haar ervaring – ze is al prof sinds 2019 – neemt Pfeiffer, ondanks haar leeftijd van pas 25 jaar, ook een belangrijke rol op zich binnen het team.

“In de wedstrijden waarin ik de finisher ben, hebben we iemand anders als wegkapitein. Maar in andere koersen houd ik juist extra een oogje in het zeil. En buiten de koers probeer ik dat ook te doen.”

“Als jongere rensters vragen hebben, zeg ik altijd dat mijn deur openstaat. Ik ben zelf ook ooit op hun plek begonnen in dit team, dus ik weet hoe het is. Het is mooi om mijn ervaring door te kunnen geven.”

“Wat ik ook leuk vind: ze zijn allemaal enorm leergierig. Ze stellen veel vragen, en dat is precies wat je nodig hebt om beter te worden.”

Eén moment dat haar bijbleef, was de Ronde van Vlaanderen, waar ze onder de indruk was van Daniela Hezinova.

“Mijn eerste koers met Daniela was Vlaanderen, en dat is meteen een gigantische wedstrijd als eerstejaars prof. We hebben als team geprobeerd haar zo goed mogelijk te begeleiden, maar het was mooi om te zien hoe ze zich door het peloton bewoog en actief op zoek ging naar ons en de finisher, om te helpen.”

Met twee heuvelklassiekers voor de boeg, waarin ze als finisher van start gaat, gevolgd door een rustperiode richting haar volgende doelen, is duidelijk dat Pfeiffer nog altijd enorm gemotiveerd is. Tegelijkertijd laat ze met haar openheid en betrokkenheid zien dat ze meer is dan alleen een renster. Ze belichaamt de Keep Challenging-filosofie: elkaar beter maken, ruimte geven om fouten te maken en daarvan te leren – en samen blijven groeien.