Wielrennen zit diep verweven in het verhaal van Gaia’s familie. Haar vader reed van de junioren tot bij de amateurs, haar broer fietste ook, maar zelf aarzelde ze aanvankelijk om op de fiets te stappen. Ze was immers het enige meisje in de regio dat wielrende. Tot haar eerste wedstrijd alles veranderde. “Ik won,” lacht ze. “Vanaf dat moment ben ik nooit meer gestopt. Nu is iedereen in mijn familie gestopt… behalve ik.”
Voordat het wielrennen de overhand kreeg, was Gaia een talentvolle zwemster. Ze trainde onder een coach die haar graag volledig wil later overgaan naar het zwemmen. Maar toen ze moest kiezen, volgde ze haar gevoel. “Ik vond zwemmen leuk, maar je zit altijd in dezelfde baan en kijkt tegen dezelfde muur aan,” vertelt ze. “Op de fiets zie je de wereld. Je voelt je vrijer.” Dat gevoel van vrijheid drijft haar nog steeds, in combinatie met haar competitieve aard. “Soms geniet ik gewoon van het fietsen, maar natuurlijk vind ik het ook leuk om mijn waarden te zien stijgen. Het is een balans.”
Haar U23-jaren bracht Gaia door bij Top Girls Fassa Bortolo, waarna ze in 2022 de overstap maakte naar AG Insurance. Die periode kende zowel hoogtepunten als zware uitdagingen. Het absolute hoogtepunt volgde in 2023, met haar onverwachte overwinning in La Classique Morbihan — de grootste zege uit haar carrière. “Het was eigenlijk niet mijn wedstrijd,” legt ze uit. “Onze kopvrouw had pech en zei: ‘Gaia is in vorm, zij moet het proberen.’ Alles viel die dag op zijn plek. Als ik eraan terugdenk, ben ik nog steeds sprakeloos.”
De seizoenen daarna waren een stuk moeilijker. Een valpartij in Strade Bianche hield haar twee maanden uit competitie, gevolgd door een langdurige en frustrerende strijd met klierkoorts. “Ik reed de Giro met het virus,” zegt ze. “Daarna was ik zó moe, ook mentaal. Zo’n ziekte kun je niet forceren — je kunt alleen rusten en hopen. Zelfs na drie maanden zat het virus nog in mijn bloed.” Samenwerken met een mental coach hielp haar om weer helderheid en vertrouwen te vinden. “Er was een moment waarop ik niet wist of ik hier doorheen zou komen,” geeft ze toe. “Maar ik ben er nog.”
Voor Gaia voelt de overstap naar Team Picnic PostNL in 2025 als een frisse start. “Na vier jaar bij mijn vorige ploeg was het tijd voor een nieuwe omgeving,” zegt ze. “Ik heb echt zin in dit nieuwe hoofdstuk.” Ze kijkt er ook naar uit om eindelijk weer met andere Italianen te koersen. “Het is grappig, bij mijn vorige team was ik de enige Italiaanse. Nu rijd ik samen met Rachele en Eleonora. Dat wordt even wennen, maar vooral heel leuk.”
Met het oog op de toekomst zijn haar doelen nuchter maar ambitieus. “Ik wil groeien. Ik weet dat ik nog beter kan worden. En ik wil revanche,” zegt ze met een glimlach. “Het was een heel zwaar jaar. Een nieuw team, nieuwe energie, nieuwe motivatie; ik kijk er echt naar uit.”
Naast de fiets ontspant Gaia graag met haar teckels, maakt ze wandelingen met hen en drinkt ze een koffie op het terras met vrienden.
Koppig, vastberaden en hardwerkend — haar eigen drie woorden over zichzelf. Gaia komt binnen bij Team Picnic PostNL als een renster met veerkracht, talent en een verhaal dat nog lang niet af is.