Henri-François — of gewoon “Henri” — is de eerste wielrenner in zijn familie, maar sport zat er altijd al in. Als kind probeerde hij van alles: paardensport, zwemmen, rugby, judo, atletiek. Tot hij op tienjarige leeftijd op de fiets stapte en er iets klikte. Zijn jongere broer volgde al snel, en wielrennen werd hun gedeelde passie. “We ontdekten het samen,” vertelt hij. “En daarna was het klaar: wielrennen was dé sport.”
Vraag Henri wat hij zo mooi vindt aan wielrennen en hij hoeft niet na te denken. “De snelheid,” zegt hij. “Je gaat sneller dan het normale leven. En je ziet zó veel plekken — bergen, zee, het platteland. Je komt overal.”
Henri is een beetje een romanticus van de oude stempel, iemand die graag op gevoel rijdt. “Vroeger keek ik nauwelijks naar mijn fietscomputer,” geeft hij toe. “Als ik me goed voelde, ging ik door. En als dat niet zo was, dan niet.”
Voordat hij zich volledig op het wielrennen richtte, volgde Henri een opleiding tot chef-kok — een belangrijk deel van zijn leven dat hij nog steeds koestert. Koken is nog altijd een van zijn favoriete bezigheden, naast tijd doorbrengen met vrienden en nieuwe dingen leren. Nieuwsgierig, sociaal en altijd in voor een grap, zorgt hij naar eigen zeggen voor “een goede sfeer” in elke ruimte. “Ik maak graag grapjes met iedereen: vrienden, familie, ploeggenoten. Ik ben een sociaal type. Ik praat graag over wielrennen, maar net zo goed over alles daarbuiten.”
Zijn sporthelden lopen uiteen van Usain Bolt tot de Franse rugby-icoon Sébastien Chabal, en ook zijn favoriete koersen verraden zijn dromerige instelling. “Roubaix,” zegt hij zonder aarzelen. Hij reed Parijs–Roubaix bij de U23, maar de échte — met aankomst op de iconische wielerbaan — staat nog hoog op zijn verlanglijst. “Ooit zou ik Roubaix willen winnen,” zegt hij eenvoudig. “En etappes in de Tour de France. Dat is de droom van elke Franse renner.”
Als renner omschrijft Henri zichzelf als een rouleur-puncheur met een snelle sprint. Zijn kracht ligt op het vlakke en op korte, explosieve hellingen. Geen pure klimmer, maar wel een vechter; krachtig, toegewijd en leergierig.
De overstap naar Team Picnic PostNL voelt voor hem als de grootste kans van zijn leven. “Ik ben super enthousiast,” zegt hij. “Het is een echte mogelijkheid om alles te geven en te zien hoe ver ik kan komen. Het is een prachtige kans en ik wil alles doen voor het team.”
Energiek, open en met het hart op de juiste plek stapt Henri de ploeg binnen, klaar om te leren, te werken en de dromen na te jagen die ooit begonnen toen hij als kind de snelheid van twee wielen ontdekte.