Op haar achttiende wist Mia nog nauwelijks iets van de wielersport. Dat veranderde dankzij een talententransferprogramma in Ierland, dat haar moeder ontdekte aan de universiteit waar ze werkte. Mia deed een aantal tests en maakte zoveel indruk, met de toenmalige high performance director van Cycling Ireland erbij, dat ze direct werd doorgeschoven. Kort daarna stapte ze vrijwel meteen het baanwielrennen in.
Voordat de fiets haar leven binnendrong, deed Mia aan ‘camogie’, een sport die lijkt op hurling en bekendstaat als een van de meest fysieke en explosieve sporten van Ierland. Terugkijkend ziet ze duidelijk hoe die achtergrond haar heeft gevormd. “Het is een harde, agressieve sport met veel sprints en veel lichamelijk contact. Dat heeft me geholpen, want wielrennen kan ook ontzettend agressief zijn, zeker in het vrouwenpeloton van nu, waar iedereen vecht om positie.”
Het baanwielrennen bepaalde haar eerste jaren als topsporter. Ze reed internationaal voor Ierland en haalde uiteindelijk zelfs de Olympische Spelen in de ploegachtervolging. “Ik heb echt genoten van mijn tijd op de baan,” vertelt ze. “Maar in aanloop naar de Spelen steek je er zó veel tijd in, en daarna reed ik weer meer op de weg. Dat voelde heel goed. Ik denk dat mijn hart toch echt bij de weg ligt.”
Tegenwoordig verdeelt Mia haar tijd tussen Ierland en Zwitserland, twee totaal verschillende, maar voor haar even waardevolle plekken. “De wegen in Zwitserland lopen zo mooi,” zegt ze. “En in de bergen trainen, op je eigen tempo, is geweldig. Maar ik hou ook van trainen in Ierland: de mensen, de sfeer. Beide landen geven me iets anders.”
De overstap naar de weg bracht een gestage ontwikkeling en steeds betere resultaten. Met haar komst naar Team Picnic PostNL zet Mia nu een volgende stap in haar groei als sprintster. “Ik kijk er enorm naar uit om te werken in zo’n professionele en gestructureerde performance-omgeving,” zegt ze. “Ik wil voortbouwen op de resultaten van dit jaar en ontdekken hoe ik me verder kan ontwikkelen als sprinter.”
De dromen zijn daarbij vanzelfsprekend groot. “Meer podiumplaatsen in sprints,” zegt ze. “En leren van de rensters hier, die zoveel ervaring hebben. De lead-out van dit team behoort tot de beste van het peloton. Dat alleen al maakte dat ik hier heel graag bij wilde horen.”
Op de langere termijn is haar ambitie helder: een etappe winnen in de Tour de France Femmes, de ultieme droom voor elke sprintster.
Als ze zichzelf in drie woorden moet omschrijven, lacht ze: “happy, chill en chaotisch.” Volgens haar helpt dat bij het omgaan met de onvoorspelbaarheid van topsport. “Mijn stemming is vrij stabiel. Ik neem de dingen zoals ze komen. Door relaxed te blijven, ga je makkelijker om met alles wat het wielrennen op je afvuurt.”
Met haar kracht, persoonlijkheid en leergierigheid sluit Mia aan bij Team Picnic PostNL, klaar om de volgende stap te zetten in haar sprintcarrière. Buiten de fiets om ontspant ze graag met vrienden en familie, met wie ze overigens ook te zien was in seizoen 4 van het tv-programma Ireland’s Fittest Family.