Robbe Dhondt

Robbe komt niet uit een wielerfamilie en is eigenlijk toevallig in het wielrennen beland. Aanvankelijk was hij een succesvol hardloper met onder meer een Belgische titel in zijn leeftijdscategorie. Maar na een blessure ging hij op zoek naar een andere sport en in België kom je dan al snel uit bij… het wielrennen.  

Hij was al enigszins fan van de sport en volgde het veldrijden, waarbij Sven Nys, die “in de modder heerste”, een van zijn eerste idolen was. Van daaruit begon Robbe ook het wegwielrennen te volgen. Hij ging zelf koersen, combineerde beide disciplines en klom uiteindelijk op naar het niveau waar hij nu staat. Na twee seizoenen in het Developmentprogramma heeft Robbe begin 2025 de stap naar het Mannenprogramma gemaakt. 

“Toen ik begon met wielrennen, denk ik dat elke kleine jongen die naar de tv keek, ervan droomde om ooit prof te worden en tussen die mannen te rijden. Het is dus een droom die uitkomt, maar zodra het echt gebeurt, kijk je alweer vooruit naar de volgende stappen en doelen.” 

Robbe heeft in zijn twee jaar bij het Developmentprogramma een flinke dosis pech gehad door ziektes en blessures, maar de jonge Belg blijft nuchter en toont veel volwassenheid. 

“De dieptepunten maken de hoogtepunten mooier. Je moet blijven vechten, gemotiveerd blijven en gedisciplineerd zijn. Natuurlijk hadden dingen beter kunnen gaan, maar je kan nog steeds veel leren van alles wat je doormaakt, en het is goed geweest om die twee jaar in het Developmentprogramma mee te maken. Nu wil ik beter worden en nog meer leren van de andere jongens.” 

Robbe stond al aan de start van de Brabantse Pijl, de Tour of the Alps, de Tour de Hongrie en de Baloise Belgium Tour met het Mannenprogramma en heeft dus al kunnen ruiken aan het hogere niveau. Hoewel hij in het begin niet zeker wist hoe hij zou presteren, vond hij de overstap wel meevallen. “Alles was gewoon net iets zwaarder, de koersen langer en alles was intenser.” 

Eigenlijk was Robbe aangenaam verrast hoe het ging, met de Tour of the Alps als een bijzonder hoogtepunt. Vooraf was Robbe wat nerveus omdat het één van de zwaarste rittenkoersen was waarin hij tot dan toe had gereden, en hij was zelfs niet zeker of hij de tijdslimiet zou halen. Maar hij overtrof zijn eigen verwachtingen, kon zijn rol in de koers goed vervullen en kreeg vertrouwen door de aanmoedigingen van de mensen om hem heen. 

Robbe komt over als een bedachtzame jongeman die volwassener lijkt dan je op basis van zijn leeftijd zou verwachten, en het is juist die bedachtzaamheid en zelfreflectie die hem zullen helpen om verdere stappen in zijn carrière te zetten. 

Met het oog op de komende jaren bij het team hoopt hij op meer consistente race- en trainingsperiodes en vooral “minder pech”. Robbe haalt vertrouwen uit het kijken naar de jongens die iets ouder zijn dan hij, zoals Oscar Onley en Max Poole, die zelf ook na moeilijke periodes stappen hebben gezet. Ook hoopt hij te leren van de meer ervaren renners. 

“Ik vind het geweldig in het team, want we hebben een mooie mix van jonge jongens die goed met elkaar overweg kunnen en elkaar gemotiveerd houden, en wat meer ervaren jongens die ons allemaal kalm en met beide voeten op de grond houden.”