Team Picnic PostNL en Oscar Onley klimmen naar zesde plek op Superbagnères en stijgen naar vierde plek in het klassement

Een zware dag in de Pyreneeën stond het peloton in de Tour de France te wachten, met meer dan 5000 hoogtemeters op het programma. Legendarische beklimmingen zoals de Col du Tourmalet, Col d’Aspin en Col de Peyresourde moesten overwonnen worden, voordat de finishlijn op Luchon-Superbagnères werd bereikt. Voor er ook maar een meter geklommen werd, lagen er echter nog zestig pittige kilometers door de vallei – een uitgelezen moment om een vroege vlucht op te zetten. Team Picnic PostNL’s sprintgroep nam daar de verantwoordelijkheid om de klimmers uit de ploeg te beschermen.

Op het vlakke lukte het lange tijd niet om met een groep weg te rijden, maar op de flanken van de Tourmalet ontstond uiteindelijk toch een grote kopgroep, waaruit de latere ritwinnaar Arensman zijn beslissende move maakte. In het peloton deden Warren Barguil en Frank van den Broek uitstekend werk om Oscar Onley veilig en goed gepositioneerd over elke beklimming te loodsen – en om hem in de afdalingen uit de problemen te houden. Met deze sterke ondersteuning kwam het trio in een stevig uitgedunde groep der favorieten aan de slotklim, waar het tempo opnieuw werd opgeschroefd. Onley liet opnieuw zien wat hij in zijn mars heeft en reed sterk mee toen de groep teruggebracht werd tot slechts zeven renners.

Een felle aanval van Vingegaard, gevolgd door Pogacar, zorgde ervoor dat de groep volledig uiteenspatte. Onley reed in zijn eigen tempo naar boven en bleef vechten tot aan de finishlijn. Daarmee pakte hij tijd op enkele concurrenten en eindigde hij knap als zesde in de daguitslag. In het algemeen klassement stijgt hij daarmee naar een indrukwekkende vierde plaats voor Team Picnic PostNL.

Onley zei na afloop: “Het was opnieuw een zware dag. De vlucht ging pas op de Tourmalet en daarna legde UAE de hele dag een stevig tempo op. Op de slotklim reed Yates een goed ritme – ik hoopte dat hij dat zo lang mogelijk vol zou houden. Toen Vingegaard aanviel, was het gewoon volle bak tot aan de finish. Ik deed wat ik kon. We zijn weer een dag dichter bij Parijs, maar er staat ons nog veel te wachten in de Alpen. Ik blijf mezelf verbazen eigenlijk. We kwamen hier niet met uitgesproken klassementsambities, en dit was misschien wel de grootste test van mijn klimvermogen in mijn carrière tot nu toe. Het is mooi om op de vierde plek te staan en tijd te pakken op een paar mannen, maar er kan nog van alles gebeuren.”

Team Picnic PostNL-coach Matt Winston voegde toe: “Onze sprintgroep deed het erg goed in het vlakke begin om de boel onder controle te houden. Toen we aan de Tourmalet begonnen, viel het peloton al snel uit elkaar. Frank en Warren reden sterk en konden Oscar tot aan de slotklim bijstaan, wat geweldig was. Daarna was het aan Oscar zelf om zijn eigen race te rijden en alles te geven tot aan de streep. Dat hij zesde werd op zo’n dag en daarmee naar plek vier in het klassement klimt, is een prachtig resultaat. Oscar heeft zich tot nu toe elke dag volledig gegeven, dus het is normaal dat het niveau van vermoeidheid oploopt richting volgende week. Wat er ook nog komt: we hebben nu al een hele mooie Tour gereden. Dit is pas zijn tweede Tour de France en je ziet hem echt stappen zetten. En dat geldt voor meerdere jongens. Met zes renners uit ons Developmentprogramma in deze Tour is het vooral belangrijk dat zij zich blijven ontwikkelen op het allerhoogste niveau. Wat Oscar nu laat zien, en hoe Pavel en Tobi zich tonen in de sprints – je ziet dat ze de aansluiting aan het maken zijn met de wereldtop.”