Volop actie op de heuvels: Oscar Onley pakt knappe vierde plaats na sterke teamprestatie

Na de sprintetappe van gisteren, waarin Team Picnic PostNL met Pavel Bittner en Tobias Lund Andresen respectievelijk een vijfde en elfde plek pakte, wachtte het peloton dinsdagmiddag een heuvelachtige finale naar Rouen. Afhankelijk van de intenties van het peloton, kon de rit meerdere kanten op; dus besloot de ploeg met meerdere opties het de finale in te gaan – of het nu zou uitdraaien op een strijd tussen klassementsrenners en puncheurs, of een sprint met een uitgedund peloton.

Terwijl de vroege vlucht vooruit reed, bleef de ploeg kalm en bleef iedereen goed bij elkaar. In de laatste 30 kilometer, toen de kopgroep werd ingerekend, begon het team op te schuiven. Het werd een explosieve finale, met een tempo dat op elke klim verder omhoog ging en het peloton telkens verder uitdunde. In de laatste tien kilometer zaten alleen Tobias Lund Andresen, Warren Barguil en Oscar Onley nog mee, en al snel werd duidelijk dat het een selectieve finale zou worden. Barguil deed uitstekend werk door Onley op het juiste moment vooraan af te zetten, net voor de steile slotklim waar de groep gele trui volledig uit elkaar brak. Onley wist met de besten mee te gaan en maakte deel uit van een elitegroep van zeven renners, die richting de slotkilometer weer groeide tot tien renners. Hij reed een slimme finale, liet anderen het werk doen, en bewaarde al zijn krachten voor de oplopende sprint naar de finish, waar hij knap als vierde overheen kwam.

Een uitgeputte Onley grapte na afloop: “Als je me nu vraagt hoe ik me voel, dan geef ik waarschijnlijk een antwoord dat je niet kunt publiceren. Voor de rit hadden we het plan om me goed te positioneren voor de slotklimmetjes, en de jongens hebben dat geweldig gedaan. Warren bracht me perfect naar voren voor die laatste steile klim. Ik ging echt tot het uiterste daar. We wisten dat je rond de tweede plek het laatste bochtje in moest gaan, maar de laatste kilometer draaide alles om de benen, en dit was alles wat ik nog over had. Als je dan renners als Jorgenson en Almeida bij je hebt om de gaten dicht te rijden, dan weet je dat het moeilijk wordt om weg te blijven als je zelf aanvalt. Ik zat echt op mijn limiet. Dit is een van de grootste koersen die je kunt rijden, tegen absolute wereldtoppers, en dan is het wel fijn om voor jezelf te kunnen bewijzen dat je mee kunt doen.”

Team Picnic PostNL coach Matt Winston vult aan: “Vandaag was opnieuw een erg sterke teamprestatie van alle renners. In de finale heeft onze sprintgroep goed positioneringswerk verricht, en we hadden met Oscar, Tobias en Warren tot de laatste zeven kilometer nog meerdere kaarten om te spelen – afhankelijk van hoe de koers zich zou ontwikkelen. Uiteindelijk werd het duidelijk dat de klassementsmannen er vol voor zouden gaan. Warren deed toen fantastisch werk door Oscar in perfecte positie af te zetten. Vanaf daar draaide alles om de benen. Oscar reed slim en haalde het maximale eruit, wat heeft geresulteerd in een knappe vierde plaats. Sinds Oscar via ons Development Team is doorgestroomd naar het Mannenprogramma, werken we stap voor stap naar dit soort prestaties. We hebben al flitsen van zijn talent gezien, zoals de zege op Willunga Hill, en ook zijn resultaten in rittenkoersen van het afgelopen anderhalf jaar tonen aan dat hij steeds constanter wordt. Voor ons verandert er niets: we blijven focussen op de etappes hier in de Tour en kijken hoe ver we kunnen komen. Als we zo doorgaan, kunnen we in meerdere ritten meestrijden om de overwinning.”